Outro Spective

Op enkele dagen na is het nu precies een jaar geleden dat ik van start ging met Start.to.Run. Al bleef het bij starten en hielden knieproblemen me altijd weg van mijn loopschoenen. Meestal ontving ik dan een smalende lach van mijn omgeving, ‘een probleem met de knie’ lijkt dan ook zo’n cliché uitvlucht.

Toch leek een halve week manken na enkele looppartijtjes me niet erg gezond en negeerde ik de raad om verder te lopen met wat pijn om de spier rond de knie te trainen.

Enkele dagen terug zat ik bij de dokter die foto’s bekeek van mijn bekken en ruggengraat, dit was zijn conclusie.

• mijn linkerbeen is zo’n 15 mm korter dan mijn rechter
• ik heb lichtjes een holle rug
• een hele lichte opkomende vorm van artritis (wat blijkbaar normaal is als ge 30 jaar zijt…)
• om te lopen zijn mijn platvoeten een probleem

Als ze zo het lijstje afgaan begon ik me wel af te vragen of ik geen invaliditeitsuitkering moest aanvragen, maar de meeste punten zijn niet echt problematisch bij huis en tuin gebruik. Enkel blij het lopen stapelen de problemen zich blijkbaar op doordat mijn heup en kniegewrichten overbelast raken.  Als ik mijn vraag openlijk stel of ik wel mag lopen, zie ik eerst wat twijfel… maar mits de nodige voorzieningen zou het geen probleem mogen zijn. Dit waren de oplossingen,

• een zooltje in de loopschoenen die tenminste 8mm verhogen
• buikspieroefeningen
• niets, dat kan eventueel enkel slechter worden door den ouderdom [wink]
• speciale sportsteunzolen

Binnenkort een halve Robo.Runner op straat [cool]

Waarschijnlijk zitten jullie allemaal vol ongeduld te wachten op het vervolg van mijn StartToRun-programma…

Mijn knieprobleem dook opnieuw op na mijn laatste les (les 6), zelfs wandelen voelde niet echt goed meer aan. Daar ik een beetje vrees dat dit probleem zich iedere week zal stellen en het magische pilletje – om mijn pijn te verhelpen – me eerder een sporadisch hulp lijkt dan een constante, heb ik beslist om eerst de oorzaak te zoeken.

Ik heb hier al een brief liggen van de dokter

Graag uw advies na RX LWK bekken
klinisch: evaluatie beenlengteverschil

Dus ga ik binnenkort eventjes wat foto’s nemen. Met die weet kan ik – volgens de dokter – het verschil opvangen met een zooltje, al zal ik dat zooltje dan wel in deftige loopschoenen stoppen. Hopelijk helpt dit, want ik mis dat geloop wel een beetje.

Week twee, het begint beter te gaan.

Het gevreesde knieprobleem bleef grotendeels uit, vorige week had ik er enkel last van na twee dagen rust. Mijn magisch pilletje neutraliseerde de ontsteking in enkele uurtjes, op die manier kwam er geen kink in mijn trainingsschema. Het blijft bij momenten wel vreemd aanvoelen, mijn knieën geven me soms het gevoel te versplinteren. Vreemd is het dan als dit gevoel opkomt bij rustdagen en zelden tot nooit tijdens het lopen.

Het lopen zelfs is leuk, ik hou ervan om bij valavond rond het ’stil ende’ toertjes te maken. De zwanen zoeken dan hun rustplaats, de donzige kleintjes worden afgeschermd door de moeder en andere lopers begroeten me hartelijk. Mijn ademhaling raakt onder controle en het lukt me bijna om op automatische piloot te lopen. Mijn hartslagmeter doet verder zijn werk, vandaar de – voor jullie – zinloze cijfers.

• LES 4
  tijd – 24:44 min
  In zone 125-163: 9:29 min
  Gemidd hartslag: 129
  Max. hartslag: 171
  Calorieverbruik: 229

• LES 5
  tijd – 22:40 min
  In zone 125-163: 11:09 min
  Gemidd hartslag: 133
  Max. hartslag: 167
  Calorieverbruik: 225

• LES 6
  tijd – 25:55 min
  In zone 125-163: 11:31 min
  Gemidd hartslag: 134
  Max. hartslag: 174
  Calorieverbruik: 261

Mensen hebben me toch aangeraden deftige loopschoenen te komen en niet al te lang te lopen met mijn all-round sportschoenen. Ondertussen heb ik wel al mijn gesofistikeerde loopoutfit aan de kant gehangen, een simpel short met t-shirt moet voldoen. Ik met zo’n korte short… sommige lichaamzones zien na jaren duisternis de zon!

Gisteren ronde ik de eerste lesweek van mijn StartToRun- programma af, en het ging wel!

Een tijdje terug was ik al begonnen met een eigen trainingsprogramma, betweter als ik ben. Alleen forceerde ik me keer op keer waardoor er na enkele loopsessies een overbelasting aan heup, knie of hiel vormde. De motivatie was na een paar weken van lopen, herstellen en opnieuw herbeginnen al vlug gesmolten. Een maand rust en een nieuwe ipod zorgden ervoor dat ik terug de motivatie vond om het opnieuw te proberen, maar dan met de hulp van mijn persoonlijke trainer, Evy Gruyaert.

Het lopen met de podcast gaat bijzonder goed en dan eerder op het gebied van overbelastingen. Waarschijnlijk forceer ik me minder en wissel ik nu goed af tussen loop- en wandelmomenten wat ik op zelfstandie basis waarschijnlijk veel te weinig deed. Ook liep ik altijd veel te snel, met de muziek in je oren is het al veel makkelijker om je tempo te bepalen. Enkel de ademhaling is een nieuw probleem, daar Evy me altijd zegt dat ik er op moet letten… meestal stokt ze dan of adem ik volledig uit het ritme.

De Podcast is niet meer te downloaden op de één-site, maar verschillene andere websites bieden hem wel nog aan. Onder andere mijn loopwinkel te Brugge [klik hier voor de podcast]

Enkele cijfers voor mezelf…

• LES 1
  Hartslagmeter-probleem

• LES 2
  tijd – 18:11 min
  In zone 125-163: 7:35 min
  Gemidd hartslag: 146
  Max. hartslag: 173

• LES 3
  tijd: 25:14 min
  in zone 125-163: 11:46 min
  Gemidd. hartslag: 132
  Max. hartslag: 170

Eigenlijk volg ik dit programma omdat ik wil weten of Evy in de laatste les u nog altijd even ‘origineel’ motiveert.

• Zondag 11u – samen met de zus gaan lopen en merken dat ik toch wel nog conditie heb. Vlotjes loop ik toch met haar mee om toch bewust af en toe een pauze in te lassen om te wandelen. Mijn idee om met een programma te beginnen laat ik al vlug varen, het gaat goed en het is leuk! Alles samen ben ik zo’n klein uurtje bezig waarvan iets meer dan 1/3 wandelen. Gemiddelde hartslag 174, max. 188

• Maandag 8u – manmanman, mijn kuiten doen zeer en mijn scheenbeen ook! Mijn scheenbeen begod, ik loop er zelfs een beetje vreemd door. Toch vind ik alles nogal meevallen en kijk ik al uit naar de dinsdag, want dan gaan we terug samen lopen.

• Dinsdag 7u – mijn knie maakt we wakker, dat belooft niet veel goeds. Een knieband en een ontstekingsremmer brengen wat soelaas, een wandeling van een uurtje door de brugse binnenstad evenwel. Al annuleer ik wel mijn loopafspraak met de zus.

• Woensdag 18.45u – thuis van het werk! Ik wil lopen, misschien wat minder dan de eerst keer, maar ik ga lopen. 3x 5 minuten met telkens een wandeling van een minuutje. Het lukt me vrij goed, ik strompel niet al puffend en blazen langs onze zwanenslaapplaats. Ik heb zelf nog adem over om andere lopers te begroeten, blijkbaar hoort dat. Gemiddelde hartslag 166, max 194.

Het lopen gaat me wonderwel goed af, ik tel zelfs de dagen af tot mijn volgende loopmoment. Het brengt me meer tot rust dan fietsen en ik heb ook veel meer het gevoel te sporten. Fietsen doe ik – bij momenten – ook vrij intensief, maar dan eerder al spelend en al spurtend tussen de toeristen… hondjes ontwijken en zo. Toch gebeurt een beetje hetgeen waarvoor ik bang was, mijn knieën protesteren enorm, waarschijnlijk heb ik er morgen terug last van.
Volgende week bezoek ik dan ook hoogstwaarschijnlijk mijn huisdokter – die ook sportdokter is.

Oja, op het einde van je loopschema nog een spurtje inzetten om het groen licht te halen is niet zo’n goed idee. Het leek wel alsof ik aan een ketting hing!

Een materiaalman, zo noemde iemand me gisteren. En ergens had ze wel gelijk hoor! Een nieuwe uitdaging gaat bij mij gepaard met de aankoop van goed materiaal. Als ik op reis ga naar Slovenië dan koop ik een goeie rugzak met wandelschoenen, als ik ga fietsen dan koop ik een volledig fietspakje met jas en handschoenen. Al ik meer wil koken, dan twijfel ik over de aankoop van een inductie. Een materialist zou een ander woord daarvoor zijn, maar dat klopt dan weer niet met het algemene beeld als je mijn woning binnenstapt.

Lopen wou ik al een tijdje, maar ik had daarvoor geen kledij. Sportkledij is uitermate zeldzame in mijn kleerkast en zelf een korte broek is eerder een rariteit. Dus vandaar dat -  als ik de spreekwoordelijke koe bij de horens wou vatten – ik beter eens kon kijken voor wat ‘loopmateriaal’.

Kijken, dat was de bedoeling toen ik Het Runningcenter van Brugge binnenstapte. Ik leerde die zaak kennen via hun website, een website die boordevol informatie staat en die een gedrevenheid van de zaakvoerders uitstraalt. Dit bleek ook toen ik de zaak binnenstapte, geen ongemotiveerde vraag of ze me konden helpen, maar een enthousiast aanbieden van hulp. Met enthousiasme en motivatie krijgt men al vlug iets verkocht aan mij, dus veranderde het ‘kijken’ nogal vlug in ‘kopen’.

• een Craft Pro Zero ondertruitje
• een loopbroek van Nike
• een windjas van Nike
• een polar hartslagmeter

Strak – dat is wel het woord die je kunt gebruiken bij die kledij. Zelfs als liefhebber van strakke kledij uitte ik mijn twijfel over de maat van mijn truitje, maar dat moet blijkbaar zo! Hoe strakker hoe beter en een beetje confronterend ook [wink].

Naast de kledij zou ik ook ergens nog moeten kijken voor een loopplan. Een I-pod kopen om Evy Gruyaert te horen, leek me wat overdreven en ik hou ook niet zo van oortjes en muziek als ik buiten ben. Als ik fiets wil ik de wind horen fluisteren en vluchtige gesprekken opvangen van de mensen rond me. Vandaar dat eigenlijk zo’n Polar gekocht heb, ik had toch een uurwerk nodig.
De loopplannen die ik vind op het internet spreken meestal om te starten met 1 min. lopen, 1 min. wandelen, maar ben ik overmoedig als ik denk wel langer te kunnen lopen dan telkens 1 min. Mijn plan zal waarschijnlijk zijn om eerst een paar keer in het wilde weg te lopen en dan te zien wanneer ik sterf…

Al bedenk ik me iets… ik heb nog geen boventrui!