Outro Spective

De spontaniteit vervaagt en de onzekerheid groeit. Een vreemde gewaarwording als je weet dat de zekerheid en de kennis moest groeien waardoor mijn spontaniteit krachtiger en doelgerichter kon zijn. Of was dat juist een illusie toen ik mijn fotografieopleiding startte.

Mijn opleiding startte bij Syntra begin september, twee avonden in de week, telkens zo’n 3u per les. Al van bij de start had ik er niet zo’n goed gevoel bij, er werd me nogal veel gepraat, terwijl fotografie me over beelden gaat. Er werd me nogal veel hetzelfde verteld en ik zag nogal veel dingen die me eerder evident leken dan boeiend. Vakken als sociale fotografie, beeldbewerking, portretfotografie, die me voor de start zo intrigeerden, werden allemaal afgevlakt tot een luchtig praatje en een bij momenten doelloos foto’s nemen zonder enige vorm van nazorg. De beeldbewerking – waar ik zo naar uitkeek – verviel in een opsomming van sneltoetsen.

[klik voor groter]

De afbeelding hierboven illustreert een beetje wat ik er wou ontdekken. Hoe je een goeie foto nog sterker kunt maken, hoe je de bestaande elementen binnen je foto veel meer kracht kunt geven waardoor de sfeer of het verhaal meer naar voren komt. Deze foto van mij werd in de les als voorbeeld in vijf minuten bewerkt, om ons aan te tonen wat er eventueel kan. Na 4 maanden blijf ik op dat gebied nog altijd ontzettend op mijn honger zitten. Al gaan we het ‘ooit’ wel zien…

Toch is het niet allemaal kommer en kwel. Zonder dat ik me als fotograaf wil profileren ben ik wel meer met fotografie bezig, bezoek ik meer tentoonstellingen, kijk ik soms analytischer naar foto’s en koop ik weleens wat fotoboeken. Alleen vrees ik soms dat theoretisch en technisch geleuter die volledig voorbijgaat aan sfeer, gevoel, verhaal,… Als ik mijn camera de laatste tijd vastgrijp of als ik mijn foto’s nadien bekijk, begin ik me onzeker te voelen. Fotografie heeft voor mij meer met gevoel te maken dan met techniek, en persoonlijk denk ik dan ook dat ik na dit eerste jaar zal stoppen met mijn opleiding. Het inschrijvingsgeld voor volgend jaar gebruik ik wel voor dure fotoboeken.

Eindelijk!

Gisteren ontving ik – na maanden wachten – een deel van een boete die ik in september ontving op de politierechtbank. Ze hadden me er namelijk verteld dat deze maar een maandje op zich ging laten wachten, maar blijkbaar is er meer werk aan dan verwacht. De geldboete heb ik al, maar wat er gebeurt met dat rijverbod… daar heb ik het raden naar.

• geldboete: 275.00 euro
• Speciaal fonds: 137.50 euro
• Gerechtskosten: 54.35 euro

• totaal 466.85 euro

Inderdaad, jammer van het geld… en nu maar kijken wat ik anders met zo’n budget kon doen!

Een Nikkor AF-S 18-200mm F 3.5-5.6 G DX VR kost op Konijnenberg 533.82 euro en zou een goed alternatief zijn voor mijn bestaande objectief AF_S 18-135 f/3.5-5.6G DX. Deze laatste zat namelijk standaard bij de aankoop van mijn D80, maar begint zijn beperkingen te tonen – denk ik, want als liefhebber durf ik nog altijd geen gefundeerde mening neerzetten. Het is een degelijke lens en ze imponeert – mocht dat je bedoeling zijn – maar als je ten volle het zoombereik wenst te gebruiken heb je ofwel nood aan een hele vaste hand of aan een statief. Daar ik geen van beide heb en een statief me een lastig hulpmiddel lijkt, was ik van mening dat een gelijkaardig objectief met VR-functie (Vibration Reduction) weleens een oplossing kon zijn.

Al koop ik nu misschien gewoon de Nikon SB600-flitser, dan hoef ik de mensen op feestjes niet meer te ontgoochelen als ik mijn camera opberg wegens te weinig licht. Al twijfel ik nog altijd een beetje of ik het soms zo gezellige licht op feestjes kan grijpen met een flitser… dat feestje bij dat Ei overtuigde me wel een beetje meer, met dank aan Sart.

Suggesties?

Het is niet zo gezellig om je foto’s op de pc te bekijken, zelf zou ik dat liever al bladerend doen in een zachte zetel. Om die reden ben ik ook een beetje op zoek naar een betrouwbare website die me kan helpen om een fotoboek te maken van mijn reisfoto’s.

Ik vond er al enkele, maar ik merkte op dat ze zelf de foto’s rangschikten en daar heb ik als eigenzinnige kloot uiteraard geen zin in. Dus als iemand een website – al of niet met een te downloaden programma- kent die me de mogelijkheid geeft om zelf een boekje samen te stellen en me ook de mogelijkheid biedt om er teksten bij te plaatsen… laat het me aub weten!

En om heel specifiek te zijn, ik ben zoekend naar een boekje met een harde kaft, dus geen geringde fotoboeken.

Wij danken U.

Sedert enkele weken maak ik gebruik van Lightroom. Hoe het werkt en waar het me allemaal voor van dienst kan zijn, dat weet ik nog niet helemaal. Momenteel gebruik ik het grotendeels om mijn foto’s te beheren en dat lijkt me de hoofdbedoeling van het programma.

Nu merkte ik enkele dagen terug op dat je het kleurenpalet van een foto kunt bijsturen.
Foto’s bijwerken, meestal heb ik daar een naar gevoel bij, alsof het niet lukte om een goeie foto te maken en je dan maar wat fouten camoufleerde. Toch merk ik op dat veel fotografen de technieken gebruiken die voor handen zijn en fotografie en computer verweven.
Gisteren nam ik een serie foto’s op de 1 mei stoet. Een fotoreeks die door het slechte weer – en het feit dat een bewegende massa fotograferen niet zo simpel is – niet echt schitterend te noemen waren. Enkele foto’s die ik wel wilde gebruiken paste ik aan met enkele muisklikken.

Nu vroeg ik me af… is dat eigenlijk een verbetering of ben ik verblind door te computer en zijn techniek.

[klik op de foto voor groter]

Hm, nu ik ze naast elkaar zie… lijkt het wel een tsjevenvlag…

Meningen? Ervaringen met Lightroom?

In een groep hou ik me graag op de achtergrond, als ik vragen heb zal ik wel spreken, maar verder heb ik het liefst dat de groep me met rust laat. Met een camera is het wat moeilijker om op de achtergrond te blijven, eens je die camera bovenhaalt is er altijd wel iemand die je in het oog houdt. Het belemmerde me om te proberen, te prutsen en te sukkelen en laat het net dat zijn dat ik ten alle tijde doe als ik fotografeer. Om die reden ben ik beginnen oefenen op die blikken. Eerst nam ik gewoon mijn camera mee en na een tijd begon ik gewoon in het rond plaatjes te schieten zonder na te denken.
De foto hieronder illustreert dit een beetje. Een volkomen foute foto, maar ik stond er volledig gepakt tussen wachtende mensen een een 30-tal toeristen voor de deur. Ik vreesde reactie toen ik geruisloos mijn camera bovenhaalde, maar niets… ik richtte en klikte onopvallend.

Nu is die schroom over en dat voelt goed!

Zondag – tijdens mijn geleide wandeltocht – voelde het toch zo aan, ik sloop tussen en langs de groep, ik richtte mijn camera op hen, ik ging op mijn knieën in een grasplein zitten, ik kroop bijna onder tafel om een portret van een kunstenaar te maken. De vreemde blikken deerden me niet, integendeel ik zag dat de groep het nog leuk vond wat ik allemaal uitstak. Toen ik spontaan aan de kunstenaar vroeg of ik dichter mocht komen en zo met mijn camera over zijn schouder zijn werk fotografeerde wist ik dat de schroom weg was.

Nu nog leren fotograferen!

Wat me ook opvalt is dat je met een camera bijna een vrijgeleide krijgt, waar de groep netjes op de padjes blijft, sluip ik het open veld in. Niemand vind dit vreemd, want ik heb een camera en ik neem foto’s. Als ik wat ruimte wil richt ik gewoon mijn camera op en beweeg ik wat van links naar rechts… de mensen gaan zo wat opzij of kiezen een andere wandelroute!

Nu experimenteren

Het enige wat ik nu nog wil doen is die theorie omtrent belichting, sluitersnelheden, iso-waarden ed. onder de knie krijgen. Het valt me soms teveel op dat als ik soms een goeie foto heb, de belichting of iets dergelijks me fout lijkt. Theorie is wel mijn ding niet, dus dat zal wat tijd vraag om het in de praktijk te verweven. Zijn er hier trouwens mensen die een goed handboek weten of gebruiken, een website of iets dergelijks, of gewoon een goeie cursus hebben liggen van hun avondles?
Zijn er hier mensen die fotograferen met een bril op hun neus… bestaan er daar hulpstukken voor, ik moet er namelijk constant op letten dat ik goed door mijn zoeker kijk. Veelal valt me op dat er op mijn foto meer te zien is dan ik dacht te fotograferen en de fout zit erin dat ik mijn oog niet dicht genoeg tegen de zoeker breng.

Nu mezelf in toom houden om geen extra accessoires te gaan kopen.

Een goeie flits bijvb, een statief en een lensje om portretten te maken.