Outro Spective

Heeft deze juffrouw niet meer dan gelijk [klik]

Wordt het bij deze niet eens aardig tijd dat Brugge ook uit zijn Blogsloffen schiet?

Niet alleen uit zijn blogsloffen, maar ook uit zijn denkpatroon van toerisme, toerisme en toerisme. Laat ons aan de medemensen eens duidelijk maken dat er hier ook wel echte mensen leven . Brugge is in principe een stad, maar op vele vlakken zitten we – naar mijn mening – nog teveel met een dorpsgevoel.

Alleen hoe start je zo’n stadsblog, in principe lijkt het me geen probleem om enkele mensen te verzamelen en een blog op het net te gooien. Al moet zo’n blog ook boeiend zijn en ook vol verscheidenheid, zodat bijvb. niet enkel jongeren er schrijven of bijvb. niet enkel linkse makkers . Hoe bepaal je wie er mag schrijven en wie niet, hoe bepaal je welke onderwerpen belangrijk zijn en welke niet…

Wel een vraagstuk e , terwijl ge u daar waarschijnlijk geen vragen moet over stellen en gewoon doen !!

Bruggelingen verenig U….

denk ik dan…

[edit] het concept bestaat al deels *kuch*, maar naar mijn mening niet echt het goede voorbeeld van het echte Brugge >> klik << meer diversiteit lijkt me op zijn plaats[/edit]

Hij is terug….

… terug van een streek waar ik ook weleens wil vertoeven. Het liefst met mijnen vélo!!!

De voorbije dagen had ik twee serieuze gesprekken met vrouwen! ‘En dan’, zou je zeggen. Ware het niet dat beide gesprekken totaal verschillende waren, maar ze me ook allebei tot denken aanzetten.

. Gesprek 1
Antwerpen, twee hartsvriendinnen en hun hartsvriendje – een gezellig etentje waarbij de onderwerpen gaan van poetsen, kinderen, oud worden, seks, en terug… In het gesprek merk ik terug dat ik veel te veel luister en te weinig vertel, al is ‘weinig’ relatief bij twee praatgrage vrouwen.
Toch vergeet ik in zulke gesprekken wat ik wil/wou vertellen, ik had hen al een tijdje niet meer gesproken en had best wel wat dingen die ik wou voorleggen . Toch vergeet ik die onderwerpen omdat ik me zodanig concentreer op wat zij vertellen en op het gesprek die we hebben.

Als ik dan in mijn wagen terug naar huis rij analyseer ik nog even het gesprek en wordt het me duidelijk dat ik bepaalde onderwerpen voor een volgende keer zal moeten houden.

. Gesprek 2
Gent, leuke meid, pizza, ijsjes, drank – iemand waar ik altijd leuke gesprekken mee heb en iemand die me altijd kan confronteren met mijn denken. Alleen had ik deze keer het gevoel dat ons gefilosofeer en ons geanalyseer iets te ver ging.
Zelf ben ik iemand die voor mezelf graag mijn gedrag en mijn denken in vraag stel. Klinkt zwaarder dan het is, maar ik hou er van om niets als vanzelfsprekend te vinden. Ik hou er van om mezelf in een draaikolk van gedachten te gooien, waar niets nog een steek houdt en waar alles wazig en verwarrend wordt. Zo vind ik het leuk om mijn weg terug te vinden en eventueel hier en daar wat mee te grabbelen die me iets leert over mezelf.
Toch blijkt soms dat ik zoiets beter kan vermijden in gesprekken met anderen, maar soms vallen we samen in de draaikolk…

Nadien voel ik me dan soms schuldig omdat ik het gewoon ben om zo te denken en mijn weg terug te vinden, maar de andere misschien niet…

. Toekomstig gesprek 3

Brugge, bruin café – misschien beter dat ik nu een gesprek heb met een jongen, waarbij het onderwerp niet verder gaat dan bier, wagens en de laatste nieuwe gsm om na een half uurtje in stilte te beginnen staren naar de mooie meiden. Als we dan samen iemand mooi vinden kunnen we instemmend naar elkaar glimlachen en nog een pint bestellen!

Deze tekst schreef ik grotendeels om mijn gedachten terug te ordenen, dus mocht die wat vreemd overkomen…

hm…. 8.20u, binnen een 10 min. moet ik normaalgezien vertrekken. Al moet ik nog eten en me douchen… dus het lijkt niet alsof ik dat nog haal. Laat ons dan maar rustig ontbijten en op het gemak douchen….

Sorry baas !

^^ klik voor groter

Mijn varken en ik, al meer dan een jaar slikt die nu het kleingeld die ik dagelijks verzamel. Met de tijd is die dan ook een stuk zwaarder en voller geworden, in het begin denk je er niet zo bij na en voeder je hem je gewoon je kleingeld. Nu zovele maanden later heb ik nog een laagje kleingeld nodig met een hoogte van twee euro voor die volledig vol is en opeens gaat alles zoveel trager. Al kennen we allemaal het overbekende spreekwoord, de laatste loodjes wegen het zwaarst. Wel lood zal ik er niet ingooien, maar zwaar zal die inderdaad worden.

Ik ben eens benieuwd hoeveel geld dat varken opgeslokte en ik ben eens benieuwd hoe ik dat geld uit zijn dikke lijf zal halen. In principe heeft het varken een gaatje in zijn onderbuik, al vraag ik me af of ik hem toch geen tik met de hamer moet geven. Of misschien een feestje en dan aftellen tot de genadeslag !!!

^^ klik voor groter

Ondergoed van den H&M, ik ken het niet en wou het wel eens proberen. Al ga ik nu ook geen ondergoed passen, dus was het plan om probeerondergoed te kopen. Kwestie van de maatvoering en het materiaal te leren kennen! Zo gezegd zo gedaan stappen we vol zelfvertrouwen naar de afdeling ondergoed. Grijp ik daar een mooi exemplaar en wens ik me naar de kassa te begeven. Al kom ik tot het besef dat het wel wat lullig staat om in die lange wachtrij met ene shorty te staan..

Problemen dus !!!
Ok dan kopen we nog sokken, die kunt ge nooit te weinig hebben! Hm… het blijft lullig.

Aha, ze verkopen van die ‘ouderwetse’ broeken. Een ruitjesmotief, kleine zijzakjes, knopjes bij de achterzakken, een verkeerde plooi (of hoe heet dat) en dit alles verwerkt in een modern strak model! Die broek is van mij…. al hoort daar toch nog een bijpassend truitje bij. Eventjes zoeken en ja hoor we vinden het perfecte truitje… uiteraard ook lekker strak. Mijn goddelijk lichaam heeft er namelijk nood aan om geaccentueerd te worden.

Dus het plan was ondergoed, het resultaat is ondergoed, sokken, broek en een trui. Ik moet meer ondergoed kopen me dunkt !!!

Bij het thuiskomen merk ik wel dat het probeerondergoed het etiket [S] bevat… eigenlijk moest het een [M] zijn. Maar zoals ik zei, mijn goddelijk… nevermind!

. Een ZomerseStorm
. Blaast me nog niet eens
. Zo hard van mijn sokken

. Thx Mr.R

Oei…. ik wou een vlieg doodmeppen en ze was bij de eerste slag nog niet dood…
Ook niet bij de tweede mep….
Bij de derde gaf ze de geest….

*Voelt zich schuldig*

Om 20u zat mijn werkdagje erop… een race op de autosnelweg is dan de ideale ontlading, al wou ik het deze keer wat rustiger houden en verkoos ik ‘de oude weg’. Lekker rustig genieten van de omgeving, maar als ik een kleine 10 min. aan het rijden ben zie ik aan de overkant van de straat lifters.
Ik heb altijd gezegd dat als ik kon lifters zou meenemen, maar jammer genoeg zijn lifters eerder een zeldzaamheid geworden. Vandaag was echter mijn kans, want die weg gaat enkel maar terug naar mijn werk. Ik had namelijk wat medelijden met die gasten, want de streek van mijn werk is nu niet direct de meest open-minded gemeenschap. Om die reden ging ik er vanuit dat ze daar nog lang konden staan. Met een sierlijke U-turn begeef ik me terug vanwaar ik kwam en stop ik netjes voor de lifters!

Blijkbaar waren het twee redders van aan de zee en al ze er zin in hadden liften ze gewoon terug naar huis. Blijkbaar gaat dit vrij vlot want zelden hoeven ze lang te wachten op een gewillig slachtoffer, ze stonden er dan ook nog maar 5 min. Jammer, ik vertel hen dan ook dat ik ze beter had laten staan, want dat ik eigenlijk dacht dat ze daar anders nog uren gingen staan Ze lachen eens hartelijk. Vandaag was hun reistijd 50 min., een reistijd waar ze met de trein 1u15 min. is. Misschien is dit wel de oplossing voor ons mobiliteitsprobleem…
We hadden het erover dat ik enkel zou twijfelen mochten ze er onguur uitzien, die ene jongen knikt en zegt dat die wel meer hoort dat mensen twijfelen als ze iemand met lang haar of zo zien. Al was dat niet hetgene ik bedoelde… ik heb dan maar verteld dat ik ze opgepikt had omdat die zo’n rode short aanhad…wie draagt nu zo’n voetbalshort in zo’n weer…. (hm, die laatste zin zal waarschijnlijk verkeerd overkomen maar kom )

Zoals verwacht moesten ze dus ergens aan mijn werk zijn, ik heb die jongens netjes afgezet en terug naar Brugge gereden…

^^ klik voor site van Ikea

LEEF NU – nadat ik gisteren de Ikeagids onder handen kreeg, kon ik wel niet anders dan over te gaan tot een duurdere aankoop !

Whooo… eindelijk terug een Ikeagids !! Nu kan ik weer eindeloos bladeren, kijken wat ik zou willen, kijken wat leuk is, kijken hoe ze dingen ontworpen hebben, kijken hoe ze dingen combineren. Bij de start van de blog (klik hier) noemde ik de Ikea – Design voor het volk – en daar ben ik nog altijd van overtuigd. Mooi en betaalbaar… je gaat er wel geen levenlang genieten van hebben, maar kom…. we leven in een wegwerpmaatschappij

Als mijn meubels hier af zijn zou ik graag terug verhuizen ! Mijn nieuwe woning zou ik dan inrichten met Ikea-meubels, maar kom we gaan hier nog maar een beetje blijven zeker