Outro Spective

Toen ik me naar de Appel-shop begaf zag ik hem staan, ietwat zenuwachtig,  twijfelend of hij nu al of niet de winkel zou binnenstappen. Ik schonk er weinig aandacht aan en stapte recht op mijn doel af, een stekker om mijn ipod op te laden!

Terwijl de verkoper me blaasjes wijsmaakt dat ik er nu een kabeltje gratis bijkrijg, zie ik die zenuwachtig en twijfelende heer vol lef de winkel binnenstappen. Zijn stress dwingt hem om er geen doekjes rond te winden, of die Appel’s nu zoveel beter zijn om foto’s te bewerken… De  verkoper in mij lacht eens, met zo’n vraag bedoeld zo iemand eigenlijk dat die er eentje wilt kopen, maar nog net dat duwtje in de rug nodig heeft. Terwijl mijn bankkaart wat geduld vraagt, luister ik hoe de Appel-verkoper het er vanaf brengt.

‘uiteraard, iedereen in de grafische wereld gebruikt die omdat de schermen zo goed zijn‘, als argument kan dit wel tellen… De kostprijs daar interesseert onze zenuwachtige twijfelend heer zich ook in en terwijl ik mijn zaakje afhandel hoor ik de verkoper zeggen dat die eventjes een foldertje zal meegeven zodat de heer thuis kan kijken.

ZOT… die vent was kooprijp, overrijp zelfs! Ik – die weinig van computers ken – had, als ik de kans kreeg, er eentje ter plekke aan die heer verkocht… al baarde het me eerder zorgen dat de verkoper in mij zo sterk naar bovenkwam.