Stokje
*vangt het stokje op van Cloink*
Waar was ik één jaar geleden?
Een jaar geleden zat ik vol trots in onze nieuwe toonzaal. Trots op mijn nieuwe functie, op het vertrouwen, op de verantwoordelijkheid, op mijn modern bureau, mijn designbureaustoel, mijn flat-screen, mijn eigen fax- en kopieerapparaat, de vrijheid, mijn internetverbinding !!
Al zat ik rond deze periode ook zwaar aan de grond, door omstandigheden had ik een volledige system-crash. Ik ben zelfs een paar dagen out geweest op mijn werk… Rond deze periode heb ik dan ook de beslissing genomen om een soort van volledige zelfanalyse uit te voeren. Het zoeken naar alles wat me bezighield, het opzij schuiven van alle struikelblokken. Vandaar ook dat ik over 2005 spreek als mijn denkmatig jaar.
Waar was ik vijf jaar geleden?
Vijf jaar geleden zat ik in mijn laatste jaar interieurvormgeving en gingen we met de groep op (studie-)reis naar Barcelona. Een prachtige stad, ware het niet dat ik niet echt iemand ben om in groep te reizen. Na een paar dagen had ik er echt genoeg van! Je eet met de groep, je staat op met de groep, je doet uitstapjes met de groep, je gaat uit met de groep, je bent onderweg met de groep. Constant rekening houden met de groep is echt niets voor mij, geen moment voor jezelf, geen moment dat ge eens lekker op je eentje kunt gaan wandelen. Daar heb ik dan ook beslist dat ik nooit meer zo’n gestructureerde groepsreis zou ondernemen…. Toen we terug in België aankwamen was ik blij als een klein kind dat ik met de trein alleen naar huis kon….
Waar was ik tien jaar geleden?
10 jaar geleden zat ik in het vijfde jaar bso – houtbewerking. Een niet al te spectaculair jaar, weinig nieuwe dingen. Misschien dat ik daar wel een beetje beter mezelf leerde kennen, ik begon een eigen karakter te ontwikkelen los van de groep. Waarschijnlijk grotendeels omdat ik me nooit echt thuisvoelde in het bso. Niet dat ik de nerd was van de klas, of dat ik gepest werd… integendeel ik was graag gezien. Toch miste ik iets in de groep en dit heb ik maar in mijn hoger gevonden.
In die periode ontdekte ik ook mijn lichte vorm van rebellie, ik nam niets meer zomaar aan en ging ook niet zomaar meer de groep volgen. In een les heb ik ooit eens een leraar vijf minuten de huid vol gescholden omdat hij de kweekgewoontes van konijnen vergeleek met die van Turken. Die mens wist niet meer waar hij het had en had dan ook geen enkel weerwerk tegen mijn frontale aanrijding. Ik kan me er nu nog altijd over opwinden! Die leraar heeft nadien nooit nog een woord met mij gesproken.
Verder hadden we ook bedrijfsbezoeken en moesten we daarvan een verslag opmaken. Eén van die bedrijfsbezoeken was in een firma waar het gebouw één grote machine was. De mensen waren net verloren bouten, ze hadden geen enkele inbreng in de fabricage en konden niet anders dan monotoon hun opdracht uitvoeren. Mijn verslag was hard voor de personeelspolitiek van zulke bedrijven en mijn vraag was dan ook of dit onze toekomst was… Ik kreeg een 5/10 voor de moeite en de sympathie van mijn leraar.
Ik gooi de stok naar Boy2be, Gexz, Merel
3 comments3 Comments so far
Leave a reply

Gevangen!
En terug weggooien hé, niet aan de kant leggen tot iemand het eventueel eens zou vinden
ai, niet zo hard … beter mikken de volgende keer