Outro Spective

Op enkele dagen na is het nu precies een jaar geleden dat ik van start ging met Start.to.Run. Al bleef het bij starten en hielden knieproblemen me altijd weg van mijn loopschoenen. Meestal ontving ik dan een smalende lach van mijn omgeving, ‘een probleem met de knie’ lijkt dan ook zo’n cliché uitvlucht.

Toch leek een halve week manken na enkele looppartijtjes me niet erg gezond en negeerde ik de raad om verder te lopen met wat pijn om de spier rond de knie te trainen.

Enkele dagen terug zat ik bij de dokter die foto’s bekeek van mijn bekken en ruggengraat, dit was zijn conclusie.

• mijn linkerbeen is zo’n 15 mm korter dan mijn rechter
• ik heb lichtjes een holle rug
• een hele lichte opkomende vorm van artritis (wat blijkbaar normaal is als ge 30 jaar zijt…)
• om te lopen zijn mijn platvoeten een probleem

Als ze zo het lijstje afgaan begon ik me wel af te vragen of ik geen invaliditeitsuitkering moest aanvragen, maar de meeste punten zijn niet echt problematisch bij huis en tuin gebruik. Enkel blij het lopen stapelen de problemen zich blijkbaar op doordat mijn heup en kniegewrichten overbelast raken.  Als ik mijn vraag openlijk stel of ik wel mag lopen, zie ik eerst wat twijfel… maar mits de nodige voorzieningen zou het geen probleem mogen zijn. Dit waren de oplossingen,

• een zooltje in de loopschoenen die tenminste 8mm verhogen
• buikspieroefeningen
• niets, dat kan eventueel enkel slechter worden door den ouderdom [wink]
• speciale sportsteunzolen

Binnenkort een halve Robo.Runner op straat [cool]