Dood
Gisteren… ik hoor het nieuws over de mensen uit Brugge die omkwamen bij een aanslag in Jemen. Echt lang kunt ge daar niet bij stilstaan… en ik ga dan ook verder met mijn werk. Ik moet nog een klant opbellen omtrent een kleinigheidje, maar ik beslis dat wel op een andere dag te doen.
Vandaag… de klant die ik moest opbellen staat vandaag in de krant, omgekomen bij de aanslag in Jemen…
Ook al zijn het ‘maar’ klanten, toch raakt zo’n nieuws je. Zeker klanten die bijblijven zoals die mevrouw, ze vertrouwde me blindelings, ze vertelde me over de ziekte van haar man, we gingen samen tegels kiezen voor haar keuken en altijd had ze een brede glimlach voor me klaar. Ze was in de wolken door ons geleverde werk… jammer genoeg mocht ze er niet lang van genieten. Een klasse-vrouw zoals ze zeggen waar ik veel respect voor had.
Vreemd… ergens ken je ze niet, en ergens toch weer wel. En dat raakt je…
1 comment1 Comment so far
Leave a reply
Jeeeezes… Als alle puzzelstukjes in elkaar vallen, dan blijkt deze wereld veel kleiner te zijn dan gedacht. Aanslagen in het midden-Oosten zijn “ver van ons bed”. De mensen die daarbij omkomen zijn ook “ver van ons bed”. Zelfs als het Belgen zijn, dan nog zijn ze “ver van ons bed”. Maar zo zie je dat elk slachtoffer een eigen verhaal heeft en dat niemand ervan uitgesloten kan worden.